Rivierdagcruise 2025

Verslag van een geslaagde riviercruise

Verslag rivierdagcruise 7 september 2025
Georganiseerd door Stichting NU of NOOIT.

De dag begint in Zwijndrecht met een zachte nazomerzon. Het is zondag 7 september 2025. Aan de Uilenkade ligt het passagiersschip MS Eureka klaar met wapperende vlaggen en een bemanning die elke gast met een glimlach aan boord verwelkomt. De meesten nog goed ter been, sommigen met een rollator of rolstoel, kinderen aan de hand en anderen met een hulphonden kwispelend naast hen. Vrijwilligers reiken waar nodig de helpende hand en wijzen de weg. Na het inchecken aan boord zoeken de deelnemers naar een geschikte plek om te zitten en vervolgens te genieten van een kop koffie met cake. Het is meteen duidelijk: deze dag draait niet alleen om varen, maar vooral om het samen zijn.
De rivierdagcruise van Stichting NU of NOOIT brengt een bijzonder gezelschap samen: mensen die door hun inzet in uniform – bij defensie (al dan niet veteraan), politie, boa, brandweer, ambulance en andere reddingsdiensten – lichamelijk of geestelijk gewond zijn geraakt. Hun partners, kinderen, en ook nabestaanden van hen die hun leven gaven tijdens of door die inzet, stappen eveneens aan boord. Op deze dag worden zorgen en herinneringen gedeeld met mensen die écht begrijpen.

Varen naar Rotterdam

Om 10.30 uur gaan de trossen los en vaart de MS Eureka zachtjes over de slingerende Oude Maas. Ron van de Put, voorzitter van Stichting NU of NOOIT houdt een welkomstwoord.
“Namens iedereen van Stichting NU of NOOIT, namens de bemanning van dit mooie schip Eureka (Rederij Eureka, Deventer), namens BNMO (Ronald Odenkirchen) en Veteranen Kids (Sanne Driessen) en namens de begeleiders en studenten van de VeVa-opleiding van het Zadkine College Hoogvliet heet ik u van harte welkom. Stichting NU of NOOIT kan deze cruise alleen maar organiseren dankzij de financiële steun van diverse fondsen en sponsoren, en niet te vergeten de inzet van onze vrijwilligers.”
Daarna volgen nog enkele huishoudelijke mededelingen over onder meer een traplift voor rolstoelers en anderen die slecht ter been zijn. Die lift wordt bediend door leerlingen van de Veva. Aan vrijwel alles is gedacht: Zo is er naast de BHV ploeg (met AED) ook een dokter aanwezig..

Nagedachtenis

Daarna volgt een korte herdenkingsplechtigheid. Voorzitter Van de Put: “We staan vandaag ook stil bij hen die ons zijn ontvallen. Ontvallen, omgekomen in de strijd, in de voorbereiding daarop, of door zeer ongelukkige omstandigheden in het werk.
Wij gedenken hen, wij herdenken hen.” Ter nagedachtenis steekt Sanne Driessen (secretaris Veteranen Kids) een kaars aan en wordt één minuut stilte gehouden. Van de Put: “De kaars brandt en licht prachtig op. Zie daarin troost, maar ook hoop voor de toekomst. Het is goed om, als het kan elke dag weer, de toekomst positief voor ogen te blijven houden. Geniet van deze vaardag. Laten we er samen een ontspannen tocht van maken.”
Na de herdenking gaan veel passagiers naar buiten om van het uitzicht en frisse lucht te genieten. De oevers glijden voorbij: groene uiterwaarden, bedrijvige kades, bruggen die als reuzenarmen over het water buigen. Onderweg worden plaatsen als Puttershoek en Oud-Beijerland gepasseerd. Via Vondelingenplaat draaien we de Nieuwe Maas op richting de indrukwekkende Rotterdamse havens.

Wereldhavendagen

Al van verre zijn de geluiden en kleuren van de Wereldhavendagen 2025 te zien en te horen. Vanaf het dek hebben de gasten het mooiste uitzicht: Imposante marineschepen, snelle demonstratievaarten, sleepboten spuiten hoge fonteinen in de lucht en andere festiviteiten op en langs het water. Ruim 400.000 mensen bezoeken dit grootste jaarlijkse maritieme evenement van Nederland. Die zijn duidelijk zichtbaar op de kades en de Erasmusbrug. Onderweg komen we de grote en imposante veerboot “Pride of Hull” tegen. Die meet maar liefst 215 meter lang en heeft twaalf dekken. Wij worden begroet met de scheeptoeter en vanaf het bovenste dek zwaaien mensen enthousiast naar ons. Ook onze passagiers zijn vrolijk. Er worden foto’s gemaakt en verhalen verteld – soms met een traan, soms met twinkelende ogen. De kinderen rennen van dek naar dek, zwaaiend naar de schepen die voorbijvaren. Vanaf een patrouilleboot wordt vrolijk teruggezwaaid. Een hulphond ligt languit op het dek, kop op de poten, alsof ook deze geniet van het uitzicht.

Entertainment

Onderweg genieten de opvarenden van een muzikale bijdrage door Caro Lefèvre. Hij speelt en zingt de sterren van de hemel. De twee rondlopende tafelgoochelaars Cees Ros en Sweder Hormann en goochel-leerling Gianni Marssi verrassen de passagiers aan tafel met verbluffende trucs recht onder hun neus. Sanne Driessen en assistente Nora den Hertogh vermaken de kinderen. Die kunnen leuke kleurplaten inkleuren, kralen rijgen tot een armbandje en hebbedingentjes kopen in een shop.
Inmiddels is het tijd voor de lunch. Door omstandigheden is het deze keer geen buffet, maar wordt die aan tafel uitgeserveerd op beide dekken, ook voor degenen die dieetrestricties hebben doorgegeven.
In de middag keert de MS Eureka via rivier De Noord terug naar Zwijndrecht. Ondertussen worden warme snacks uitgeserveerd. Op het buitendek staan de mensen schouder aan schouder, sommigen met een camera, anderen gewoon starend naar het kabbelende water. Een veteraan fluistert: “Het is zo lang geleden dat ik zo ontspannen op een boot zat”.
Opmerkelijk is dat omstreeks 15.30 uur de opvarenden een drankje wordt aangeboden door het ‘bruidspaar’ Gérard Urselmann -penningmeester en secretaris (a.i.)- en zijn echtgenote Hanny. Dit ter gelegenheid van hun 60-jarig huwelijksjubileum, precies op deze dag, en dat zij nu elders vieren. Via een video verbinding met de voorzitter vliegen de goede wensen over en weer en klinken de glazen.
Daarna volgt speciaal voor de kinderen een verrassend optreden van de drie goochelaars. Zij behoren bij Magic Care, een stichting met als missie ondersteuning aan kwetsbare kinderen. De goochelaars zijn interactief met de kinderen bezig. De beloning is een groot applaus.

Dankwoord

Tot slot houdt voorzitter Van de Put zijn dankwoord. “Ook aan zo’n mooie vaardag komt weer een einde, maar de goede herinneringen blijven. In het bijzonder dank aan de scheepsbemanning voor hun goede zorgen. Dagen als deze zijn voor ons en de andere vrijwilligers een stimulans om door te gaan. Ik noem dan ook graag de muzikant en tafelgoochelaars die geheel belangeloos deze dag voor ons optraden. CHAPEAU!!
En natuurlijk ook de VeVa studenten en hun begeleiders die vandaag allerlei hand- en spandiensten hebben verricht en daarbij met u kennis hebben gemaakt en van uw ervaringen hebben kunnen leren. Ook dank aan de BNMO, Ronald, voor de samenwerking en het voor jullie leden mogelijk maken om deel te nemen. En ook aan Veteranen Kids, Sanne, voor jullie deelname en fijne samenwerking. Ik wens u allen een goede thuisreis en graag ‘tot ziens’.”
Intussen zakt de zon langzaam achter de horizon en laat gouden strepen achter op het water. Bij het verlaten van de boot deponeren de gasten overgebleven muntjes -en soms wat extra- in een emmer als donatie voor Stichting NU of NOOIT.
Er wordt afscheid genomen met omhelzingen, stevige handdrukken en beloften om elkaar weer te zien. De rivier kabbelt onverstoorbaar door – maar voor wie erbij was, zal deze dag altijd een dag zijn die zacht in het geheugen blijft drijven. Het blijkt meer dan een vaartocht. Het is een moment van erkenning, verbondenheid en ademruimte – gedragen door de golven en door de mensen die elkaar zonder woorden begrijpen.

Auteur: Jan van Holten

Deze dag werd mede mogelijk gemaakt door bijdragen van:
 Nationaal Katholiek Thuisfront en Vfonds